Bovenaan! In het rechterrijtje…

0
295

Eindelijk waren we op oorlogssterkte! Een sterkere opstelling als tegen Heracles is volgens de kenners niet mogelijk… Het trieste is dat we aan het eind van zondagmiddag weer vol treurnis De Kuip verlieten.

Wat viel op? Een aantal zaken. Er lijken nauwelijks afspraken te bestaan. Met name verdedigend is het chaos. De bal gaat terug naar Vermeer, die kijkt bezorgd om zich heen en schuift hem naar Senesi. Die had daar niet op gerekend, hij aarzelt en speelt hem maar terug op Kenneth. Die heeft geen andere optie dan de bal maar een hengst naar voren te geven, waar de Heraclieden weer gaan beginnen aan een aanval.

De tweede variant in de verdediging is dat de bal van Vermeer naar Ié gaat. Die passt naar Senesi. De Argentijn speelt Haps. Die legt terug naar Vermeer, waarop deze naar Karsdorp speelt. Die ziet geen andere oplossing dan een haastige bal op Ié.

Ondertussen is het hele stadion in slaap gevallen, behalve de verdediging van de tegenstander, die de verdwaalde bal die Vermeer dan maar naar voren peert, simpel opvangt.

Zoals zo vaak gezegd: het tempo van onze ploeg is veel te laag. We blijken afhankelijk van individuele bevliegingen van spelers als Sinistera, Karsdorp, Haps en Toornstra. De kansen die ontstaan zijn vaak incidenten, geen gevolgen van een overwogen aanvalsopzet.

Daarnaast constateerde ook Berghuis in een interview na de wedstrijd dat de ruimte tussen de linies veel te groot zijn. Bij druk zetten loopt de voorste lijn zich de benen uit het lijf, terwijl de onzekere achterste lijn zenuwachtig dicht bij Vermeer blijft.

Bij onze aankoop Senesi zie je nog veel onzekerheid. Heel begrijpelijk. Maar hij liet zich een paar keer aardig verrassen door Dessers, toch geen wereldspits. Trouwens, de hele defensie liet zich compleet voor schut zetten door de Almelose speler  Kiomourtzoglou die als verdedigende  middenvelder de complete achterhoede van Feyenoord omspeelde en simpel scoorde….

Één ding is duidelijk: aan inzet ontbrak het niet. Alle spelers gingen vol voor de drie punten, en met een tikkie geluk had het team de buit binnengehaald. Soms kun je geluk afdwingen, maar deze zondag zat het niet mee.

Ook Leroy Fer, een knul waarvoor ik veel respect heb, gaf alles.En juist daardoor was het jammer te zien dat hij de juiste scherpte miste. Telkens nét te laat en het is aan de tolerantie van de scheids te danken dat de rode kaart uit bleef. Ik was ook niet zo enthousiast over Stams wissel, Kökcü eruit, Burger erin. Naar mijn idee was het verstandiger om Fer te sparen. Los van het gevaar voor die tweede gele kaart hebben we een zware week voor de boeg, waarin we Leroy hard nodig hebben. Samengevat: voldoende inzet, paar goeie kansen, maar geen overwinning. Nu op naar een zware week. Als we die goed door komen….