Wel of niet de wedstrijd van vanavond boycotten? Dat is denk ik de vraag waar een heleboel supporters al weken mee worstelen. Moet je solidair zijn met de medesupporters van Vak S die allemaal worden gestraft door de KNVB voor het afsteken van vuurwerk, en daarom vanavond niet in het stadion aanwezig mogen zijn? Of moet het elftal gesteund worden in de strijd om plaats drie?

Maar draait het allemaal wel om een straf wegens het (massaal) afsteken van vuurwerk. Voelt een groot deel van het eens zo trouwe Legioen zich nog wel verbonden met het huidige Feyenoord. Aan alle kanten wordt Het Legioen dwars gezeten. De eerste training van het seizoen, wat jarenlang een feestelijke start van het seizoen was is de nek omgedraaid. De laatste training voor de klassieker, de nek omgedraaid. Het bezoeken van trainingen, bijna onmogelijk.  Supporters die uit alle delen van het land alle wedstrijden bezoeken, supporters die na een nederlaag dagenlang met de pest in het lijf rondlopen omdat Feyenoord de belangrijkste bijzaak in het leven is, worden door de directie weggezet als klanten.

Na het kampioenschap in 2017 werd er door de beleidsbepalers in het Maasgebouw constant geroepen dat dit de nieuwe norm zou worden voor Feyenoord. Wij gaan niet achttien jaar wachten op een nieuw kampioenschap. Nee, elke twee of drie jaar zou Feyenoord kampioen moeten worden. Het seizoen daarop eindigen we op de vierde plaats met 17 punten achterstand  op de koploper. En dit seizoen staan we alweer op 20 punten achterstand. Maar onze algemeen directeur heeft het in zijn eerste nieuwjaarsspeech over de meeste passes die Feyenoord heeft in de eredivisie. Heeft het bij Studio Voetbal er over dat Feyenoord net als Robin Hood is. Punten pikken van de topclubs en deze weggeven aan de kleine clubs. Als we een komiek als directeur hadden willen hebben dan was André van Duin een betere optie geweest.

We kunnen ook nog een heel verhaal schrijven over de soap die Feyenoord-city heet. Al sinds 2012 worden  deze plannen steeds aangepast, omdat er steeds weer twijfels en onduidelijkheden optreden. Als je onze vertrouwde Kuip als onderpand geeft bij Goldman en Sachs dan weet je echt niet waar je mee bezig bent. Ondertussen worden er allerlei stadions van topclubs in Europa gewoon gerenoveerd. Bij Feyenoord wordt alleen de prijs van de seizoenkaarten verhoogd.

Maar toch zijn we er elke thuiswedstrijd. Hopende een strijdend elftal te zien. Spelers in ons rood/witte shirt die met passie spelen, die de duels willen winnen, waarbij je ondanks een nederlaag toch een gevoel van trots hebt. Maar wij zien een dolend elftal. Met spelers die al twee seizoenen na weer een nederlaag of gelijkspel hetzelfde riedeltje afsteken. “We gaven bijna niks weg, we moeten de kansen benutten, dit is Feyenoord onwaardig.” Het lijkt erop dat de spelers een hele andere wedstrijd hebben gezien dan wij op de tribune. Het is  misschien simpel maar we missen de absolute wil om te winnen. De grote voorsprong die we hadden op AZ is als sneeuw voor de zon verdwenen en zelfs verandert in een achterstand.

Waar gaat het toch allemaal mis. Komt het doordat we een assistent-trainer, Jean-Paul van Gastel, hebben die geen hoofdtrainer wil worden omdat hij bang is voor ontslag? Komt het doordat we eerst Ayoub halen van FC Utrecht en daarna een niet fitte Jordy Clasie huren, hem een basisplaats geven en zelfs reserve aanvoerder maken? Komt het doordat onze trainer een speler straft en dan toch maar inbrengt omdat we niet zonder hem kunnen? Is Martin van Geel geslachtofferd omdat de trainer de aangetrokken spelers niet wenst op te stellen?

Feit is dat Het Legioen ook verdeelt is. Moeten we vandaag onze mede-supporters uit Vak S steunen? Of moeten we de spelers steunen die in 2019 veertien punten behaalden van de drieëndertig. Wij kiezen vandaag met bloedend hart, met pijn in de buik, voor de eerste optie. Hopende op een signaal naar iedereen in het Maasgebouw en aan de spelers.

Het gaat om ons, de supporters, Het Legioen.