Rode kaart voor Jaap Stam?
Tweede plaats met Dick!

0
380

In een interview met het AD gaat Jaap Stam in op zijn komst, verblijf en vertrek bij Feyenoord. Niet elke supporter neemt hem zijn woorden in dank af. Menig lid van Het Legioen noemt zijn verhaal een vorm van “natrappen”. En op natrappen staat in de voetballerij een rode kaart.

Een paar elementen uit zijn verhaal nader beschouwd: Jaap werd aangetrokken als opvolger van Gio door Martin van Geel en Jan de Jong. De nieuwe trainer was nog niet eens goed begonnen toen de twee Rotterdamse beleidsbepalers met trammelant vertrokken waren. Zoals al door velen beschreven: er ontstond een machtsvacuüm waarbij een klankbord voor de trainer compleet ontbrak.

Voeg daarbij het feit dat er geen poen was voor reële versterkingen, en de situatie dat een aantal spelers niet fit aan het seizoen begon, je kunt je de frustratie van de beginnende Feyenoordtrainer voorstellen: de mensen die je hebben binnengehaald, met wie je afspraken hebt gemaakt weg, en daar sta je dan!

Is dat alles voldoende reden om, zoals sommige journalisten suggereren, ons Rood en Wit af te kraken? Als je Stams uitspraken tot de kern terug brengt gaat het eigenlijk om twee kernpunten:

Stam constateert dat er geen stabiele structuur in de Feyenoordleiding was. Een conclusie die moeilijk te weerleggen valt. Daar zijn al heel wat sportuitzendingen en columns aan gewijd.

Het tweede essentiële element, naar mijn mening nog belangrijker, is het feit dat Stam weinig trainingservaring had, te weinig om de ploeg goed op de rails te krijgen. Het spel was matig, de resultaten waren nog minder….

Laten we de “Dick Advocaat-stand” op de ranglijst eens bekijken: we doen net alsof de competitie begon op het moment dat Advocaat de leiding van Feyenoord overnam… we hebben dan zeven wedstrijden gespeeld.

De ranglijst zou dan zijn:

1 AZ 7 – 18
2 Feyenoord 7 – 17
3 Ajax 7 – 15
4 Willem II 7 – 14
5 Heerenveen 7 – 11
6 PSV 7 – 11
7 Fortuna Sittard 7 – 10
8 FC Utrecht 7 – 9

Nu is het wel heel simpel geredeneerd om te roepen dat we als Advocaat vanaf het begin de coach was geweest bovenaan de “echte” stand hadden gestaan.

Het blijft een boeiend punt van discussie voor de voetballoze periode, maar verder komen we er niet mee. Wél lijkt me dat we door de “Dick Advocaat-stand” kunnen stellen dat Stams visie wel iets te veel persoonlijk gekleurd is. Maar te weinig gekleurd om hem “de rode kaart” te geven!

Zo, we zijn over de FC Utrecht heen gewipt, nu even andere zaken dan voetbal!

Iedereen fijne feestdagen en tot volgend jaar!