Terugblik in de historie

0
427

Er ontstaat een zekere schaamte als je in deze tijden wat zit te filosoferen over je favoriete voetbalclub. Natuurlijk zijn er veel belangrijker zaken dan de vraag óf en zo ja wanneer de voetbalcompetitie 2019 – 2020 weer van start gaat. Het probleem van het geringe aantal IC-bedden in Nederland overstijgt de discussie rond het schrappen of uitstellen van de bekerfinale, de inzet van tallozen in zorg, schoonmaak, dienstverlening houdt de aandacht van de gemiddelde Nederlander meer vast dan de vraag of de Eredivisie volgend seizoen met 18 of 20 teams gespeeld moet worden.

Toch zorgt de huidige situatie ook voor aardige momenten, hoe gek het ook klinkt. Bij de huidige strenge omgangsregelingen zie je op het trapveldje in onze straat weinig spelende kinderen. Toch was er deze week wat voetbalactiviteit: wat jongetjes van een jaar of 10 speelden elkaar van ruime afstand de bal toe, onder het wakend oog van mijn buurman John, wiens zoontje, in een Feyenoordshirt, een van de spelertjes was. Mooie aanleiding om na de door premier Rutte verordonneerde binnenzitstatus even naar buiten te lopen.

Natuurlijk bleven mijn buurman en ik op de sociaal  verplichte afstand, zo’n kleine twee meter. “Ik ben blij dat het even lekker weer is,” meldde de voetbalvader, “ik heb de halve morgen schoolmeester gespeeld in de huiskamer: rekenen, taal…Dit is de gymles!”

Mark, het buurjongetje, kwam bij ons staan. “Dit is leuker dan sommen maken..” merkte ik op, ervan uitgaand dat er een volmondige bevestiging zou volgen. Mark keek me aan. “Papa zegt dat u voor het Feyenoordblad schrijft, is dat echt zo?” Nu ben ik van nature tamelijk bescheiden, vind ik zelf, maar ik knikte: “Al jaren!”

Mark reageerde enthousiast! “Mijn opa gaat elke thuiswedstrijd naar Feyenoord, met een goeie vriend. Die heeft nog in het eerste van Feyenoord gespeeld! Rien Bosgieter, kent u die?”

Ik moest even peinzen… “Ja, maar dat is al een hele tijd geleden…” na veel graven in mijn geheugen kwam het beeld van de stoere middenvelder weer boven. Even zoeken in de archieven van Stadion Sport Nieuws: een tweetal jaren geleden bracht het magazine onder de rubriek “Historische wedstrijd” de  wedstrijd uit -ik meen- 1973 nog onder de aandacht: 7 –  0 voor Feyenoord, in een nog voor geen kwart bezette Kuip. Bosgieter viel toen in voor Peter Ressel.

Misschien herinner ik me Rien Bosgieter omdat we dezelfde voornaam delen. Hij heeft het maar een paar keer tot een basispositie gebracht. Maar bedenk eens wie in de jaren ‘70 tot ‘74 het middenveld vormden: Van Hanegem, Jansen, Hasil, Kreyermaat, Boskamp, De Jong! Concurrenten genoeg voor de speler uit Hoek van Holland!

Volgens mij hebben we de FC Groningen nooit meer zo afgedroogd als in de wedstrijd. Gelukkig zat De Kuip de laatste matches veel voller dan de 15.000 toeschouwers die er toen waren.

Een goeie zaak dat het verleden via Bosgieter en mijn buurjongetje voor even weer actueel werd. En nu maar hopen dat we snel, met de opa van mijn buurjongen én Rien Bosgieter weer naar De Kuip kunnen!

Blijf gezond!