Iedereen dacht dat de Titanic, dat immense schip, nooit ten onder zou gaan. Tot die fatale ontmoeting met die ijsberg…. Nu vraagt de temperatuur op mijn Spaanse terrasje hooguit om meer ijsblokjes in mijn smakelijk glas sangría, maar toch werd ik geconfronteerd met dat Titanic-gevoel…

Mijn geluid van mijn mobieltje verstoorde de rust op het schaduwrijke terras. Ik herkende het telefoonnummer van mijn Feyenoordvriend, met wie ik al jaren vanaf vak U lief en leed deel.

“Heb je de wedstrijd gezien?” viel hij meteen met de deur in huis. Ik bromde instemmend, het terras was op mij en mijn partner na nog leeg, dus we stoorden niemand. “Ik heb zitten kijken,” zei ik, “ Tottenham Hotspurs waren kansloos..” Het bleef even stil.

“Nee sukkel, ik bedoel Feyenoord onder 19 tegen die van 020..” Tot mijn schande moest ik toegeven dat ik die middag met vrienden uitgebreid genoten had van een heerlijke paëlla en de resterende minuten van die match compleet vergeten had. “Nou, onze Onder 19 was even kansloos als de Spurs. En het erge was dat die Amsterdammers een gemiddelde leeftijd van 17 hadden! Er is echt iets mis op Varkenoord!” Aan zijn stemverheffing te beoordelen had mijn maat er stevig de smoor in. Mijn vrouw maande mij het gesprek te beëindigen, de ober had al wat afkeurend mijn richting op gekeken. Ik beloofde mijn vriend hem wat later terug te bellen.

Hoewel die middag ik liever me in en rond het zwembad had bewogen, belofte maakt schuld dus ik belde terug. Nadat de telefoon één keer was overgegaan werd er al geantwoord. “Ik dacht dat je nooit zou bellen,” klonk het verontwaardigd, “het is een zootje!” Op mijn belangstellende vraag wat een zootje was, bleef het antwoord even uit. “Alles bij Feyenoord! Het gedraai rond Feyenoord City, de kans op een bodemloze put als stadiondirecteur Van Merwijk het doordrukt, het feit dat geen enkele serieuze kandidaat technisch directeur wil worden, Jong Feyenoord dat midden in het seizoen wordt opgeheven, een compleet elftal jonge talenten dat wegloopt naar andere clubs, het gebrek aan daadkracht in de leiding..”

Nu ken ik mijn voetbalvriend al jaren en als hij in zo’n stemming is ben je met een poging tot een genuanceerd gesprek kansloos. Dus liet ik hem even uitrazen en beloofde er op terug te komen. Na wat gepruttel van zijn kant en het verwijt dat ik de Spaanse Costa belangrijker leek te vinden dan De Kuip beëindigden we het gesprek…

Nadenkend zocht ik een plekje in de schaduw. Even googlen leerde mij dat naast de Van Merwijk die ik kende, een scherpzinnig cabaretier, een Van Merwijk baas van De Kuip was en allerlei rampverhalen rondbazuinde over de situatie als Feyenoord City niet door zou gaan. Zo las ik ook dat de NRC een artikel had geschreven over de verlammende invloed van een groep oud-spelers op de ontwikkeling van de talenten. Laat het duidelijk zijn, de genoemde mannen hebben grote verdiensten voor Rood en Wit gehad, maar tijden veranderen. Dat met hun oude maatje Troost als technisch directeur nu een frisse wind gaat waaien….

Misschien ligt in die sfeer wel het probleem om een nieuwe technische man te krijgen. Opboksen tegen de grote namen uit het Feyenoord-verleden is een bijna onmogelijke opdracht. Toch hebben we bij de grote concurrent gezien dat soms het roer helemaal om moet! Maar hebben wij een stuurman die de koers nog op tijd verlegt? Bij de ondergang van de Titanic speelde het scheepsorkest “Abide with me..”

Zingt bij de teloorgang van Feyenoord onze Lee Towers “You never walk alone..”?